Sunday, May 20th

Last update08:41:35 PM GMT

You are here:: ŞİİR Karamsarlık

Karamsarlık

e-Posta Yazdır PDF

KARAMSARLIK

yedi renkli karamsarlıklar sarmış beni

dört yörem çıkmaz sokak kesilmiş

her seferinde başımı vuruyorum ne yana kaçsam

bir avuç zaman bulut çekmiş anılarıma

gökyüzü yıldız kusuyor gecelerime mor mor

lanetliyorum tüm morları, oysa severim

hangi pembeyi kaldırsam altından sarı

hangi yeşile koşsam, kara mı kara

bir tütsü gibi yanıyor içimde sevisizlik

yarı gecelerde buğulanı… buğulanı veriyor gözlerim

yaşların her biri bir kirpiğimde asılı kalıyor

yalnızlık sarmış dört yöremi geçitsiz

bir kez daha düşüyor anılarım

ayaklarımın dibine paramparça..

Yüksel Erdoğru


Yorumlar  

 
0 #2 2011-01-14 13:03
Bu şiiri okuyanlar,içlerinde ki yalnızlıkları çoğaltacaklar
İnsanı insan yapan aşkın ve acının gücüne ulaşmak için...
Alıntı
 
 
0 #1 2010-12-19 10:20
Bu kadarcık mı? Hani bunların gerisi... Lütfen... Lütfen... Lütfen... Ne olur bitmesin bu şiirler... İnsanın ağzına bir parmak bal çalıp geriye çekilmek gibi... Bir çölün ortasında susuzluktan kavrulmuş, dudakları çatlak çatlak, dili kurumuş, ciğerleri yanmış bir aşkzedeye sadece bir yudumcuk sunulmuş su gibi... Dudaklarımı bile ıslatmaya yetmedi... Onun için tadı damağımda kaldı diyemeyeceğim, maalesef...
Alıntı
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile