Yüksel Erdoğru

Med-Cezir

Gel-gitlerle sürüklenen çakıl taşı
Uyuyunca bana geliyorsun köpük köpük
Uyandığımda ben sana gidiyorum
Her gün aşınıyor biraz daha sevdam

***

Varılamayan her uzaklık eşit
Yüreğini avuçlayamadığın her sevgili yabancı
İster kollarında isterse Cehennemin ta öteki bir ucunda
Surp Agopyan’ın sarı duvarları önünde
Kopmuş çoktan sağırlaştıran anılar denizi, bir kadın
Soğuk yağmurlar altında kamaşan gözleri
Öylece, bakar kör, yiter gider İskele’ye doğru
Tüter hala buram buram
Nefesinde O’nun dudaklarının ateşi

***

Senin gülüşün
Balıkçı çocuklarının cıscıbıl parıldayışı kumsalda
İstiyorsun kalbim orta yerinden çatlayıversin
Un ufak olup dağılıversin bir anda


Tuncay Temiz
Ocak 2011
http://tuncaytemiz.com/