Yüksel Erdoğru

Birini sevmiştim

Yakınlaşınca itiraf etti

Sevgilisiymiş bir başkasının

O bir başkası da başka birisiyle evli

Evli ve iki çocuklu bir adam

Karışık işler bunlar

Ötesi dedikoduya girer, günahını alamam

Peçe giymiş sevdalar

Utanır ayıbından

Geceler büyürken gündüzlerde

Konuştum hep gölgemle

Aşk dedim, bazen mutsuzluğa da değer

Ölüm döşeğinde bile, kalan bir nefeslik yaşama tutkun

Sarılırsın sende umarsız, bir bakışa, bir gülüşe, bir düşe

Sararıp solsanda kestane yaprakları gibi

Düşemezsin de bir türlü kendiliğinden

Çekip gitmeler ne kadar zormuş meğer

Onuru korumak gitgide zorlaşıyorken

Benimkisi de işte böyle bir şey

Bile bile lades

Yaprakların ecelidir, bir sonbahar ya da bir kış

Apansız patlayan bir lodos

Aynen böyle dedim ve avundum

Kesmedi, bir de sunturlusundan küfür savurdum

Davul bile çalarken dengi dengine

Sakarlığından olmuşuz deli divane

Aşk dediğin Yediverenler gibi olmalı be hey!

Sere serpe serilmeli bahçenin orta yerine

Öyle zamanlı zamansız çalma kapıyı, davet mi ettik

Haberli gel

A benim canım, şaşkalozum Eros!

Tuncay Temiz 11 Mayıs 2008